دوست و دشمن شهر من مهدیشهر -سنگسر

سمنان و مهدیشهر دو شهر نزدیک بهم هستند . یکی مرکز استان است و دیگری مرکز شهرستان، با مردمانی دوست داشتنی که ارتباطات فرهنگی عمیقی با یکدیگر دارند.

اما ببینیم نگاه مسئولین به این دو شهر چگونه است ؟
در سلسله مطالبی هر بار در سه موضوع کلان، دو شهر و نوع نگاه مسئولان استان را به تصویر خواهیم کشید. دعوت می کنیم همراهی نمایید :

مقوله بهداست، درمان و آموزش پزشکی :

در سمنان مجهزترین بیمارستان ها ساخته می شود و به باور مسئولین در این شهر باید به چشم اندازهای توسعه نگاه کرد و همینطور به سرعت بیمارستان ساخت ! حتی اگر بیمارستان های فعلی با ۳۰ درصد ظرفیت کار کنند.

در مهدیشهر اما وجود بیمارستان توجیه اقتصادی ندارد! حالا قرار شده یک بیمارستان ۶۴ تختخوابی هم ساخته شود که برای جمعیت فعلی شهر هم جای بحث دارد چه برسد به سند توسعه و چشم انداز آینده ! محل بیمارستان هم اصلا به مردم شهر ارتباطی ندارد. هر کجا نظر مسئولان گرفت !! اینکه بیمارستان ۱۵خرداد بیش از ۵۰ سال عمر کرده و فاقد کوچکترین امکانات دولتی است، هیچ فوریتی ایجاد نمی کند تا مسئولین در ساخت بیمارستان جدید با سرعت عمل کنند. حتی آنطور که یک مقام مسئول گفته این بیمارستان متعلق به کل شهرستان مهدی شهر است و او می تواند آن را در روستای شلی (در منتها الیه شمال شهرستان) بسازد !!

استخر شنای دانش آموزان (مربوط به دانش آموزان و فرهنگیان):

در سمنان موافقت نامه اش تبادل شده، اعتبارش آمده و بزودی کار ساختش شروع می شود. اصولا با توجه به چشم انداز توسعه، مسئولین خیلی شرمنده هستند که چرا نمی توانند ببش از یک استخر دانش آموزی از محل این اعتبار بسازند!! از استاندار گرفته تا کلیه زیردستان، همه سخت در تلاشند تا این مصوبه به موقع به افتتاح برسد.

در مهدیشهر که استخر دولتی ندارد و تنها استخر خصوصی اش کاملا با بودجه شخصی ساخته شده است، با نگاه عدالتگونه رئیس جمهور، طرح استخر به تصویب رسیده است و حتی یک معجزه رخ داده و توافق نامه اش مبادله شده است!! ، دست برقضا اعتبارش هم آمده، منتها این وسط یکی از مسئولین صبح از خواب بیدار شده و یادش آمده که ای دل غافل ! مهدیشهر اصلا قرار نبوده چشم انداز توسعه داشته باشد !! این شهر را چه به پیشرفت ؟ چه کاریست که برای جمعیت ۵۰ هزار نفری این شهرستان استخر بسازیم ؟!! نمیسازیم !! پولش را می بریم در یک ردیف دیگر خرج می کنیم ! بعد از کلی کش و قوس و استعفای شورای شهر و نامه های انجمن اولیای دانش آموزی و موسسات شهری و ..... آب هم از آب تکان نمی خورد !! اصولا قرار نیست هیچکس برای مهدیشهر دل بسوزاند.

بحث آب :

در سمنان هنوز چند سال از افتتاح اولین پروژه انتقال آب (آنهم از شهرستان مهدیشهر) نگذشته، همه مسئولین ارشد غصه دارند که نکند در x سال آینده سمنان با کمبود آب مواجه شود ؟؟ و لذا از هم اکنون به فکر انتقال بخشی دیگر از آبهای شهرستان مهدیشهر به سمنان هستند تا همه چیز طبق سند چشم انداز جلو برود

در مهدیشهر تا بوده مشکل کمبود آب بوده ! ۴۰۰ لیتر بر ثانیه آب چشمه گل رودبار که در داخل شهر مهدیشهر قرار دارد به سمنان می رود و قطره ای وارد مهدیشهر نمی شود. ۴۰۰ لیتر بر ثانیه آب چشمه روزیه مهدیشهر هم این شهر را کاملا دور زده و بدون هیچگونه سهمی به سمنان می رود. از هم اکنون این شهر ۳۰ درصد کمبود آب دارد و مسئولین ارشد نه تنها نگاهی به آینده این شهر ندارند بلکه در گذشته آن سیر می کنند.

کار آنقدر خراب است که مردم شهر پول روی هم گذاشته اند تا مطالعه انتقال آب چشمه اسپیرو به مهدیشهر را انجام دهند. مطالعه خیلی وقت پیش تمام شده اما باز مسئولین ارشد در هیچیک از سفرهای ریاست جمهوری به استان طرحش را تصویب نکردند، چرا که اصولا چه دلیلی دارد به آینده نگاه کنیم ؟ هستیم دور هم ! امروز را دریاب فردا را کی دیده!!

ادامه دارد ...

مطلبی با عنوان اداره راه و ترابری مهدشهر را در سایت سنگسر تایمز دیدم و بهانه دستم امد تا مطلبی هم دراینباره بنوسیم به نظرم برای شما هم جالب باشد :

ماجرا از این قرار است که یک عده برای اعاده حقشان به پا خواستند و به هر زحمتی که بود توانستند در رویدادی که اکنون بایستی آن را معجزه هزاره دانست!!! شهرستان شدن را بدست آورند. یک عده که سخت مخالف این قضیه بودند شروع کردند به جو سازی علیه مهدیشهر. کار به جایی رسید که برخی از این خود فروخته ها شبنامه نوشتند که مهدیشهری ها یاغی هستند و ما نمی خواهیم زیر ظلم یاغی ها زندگی کنیم !!!!

مسئولین استان هم هیچ برخوردی با آنها انجام ندادند گر چه خوب می دانستند که هدایتگر این توهین ها چه کسی است و هدف این پرده دری ها چیست . بگذریم...

مهدیشهر مثلا شد مرکز شهرستان تا شاید دلشان بیاید اندکی خرج این شهر کنند تا شهری که زمانی سومین شهر بزرگ ایالت قومس بوده، رنگ آرامش و رفاه به خود ببیند. اما شاید این توقع زیادی بود !!

از فردای شهرستان شدن، یه عده شروع کردند به حذف نام مهدیشهر(سنگسر)، هر چه تابلو با این نام یافتند تخریب کردند، مخدوش کردند، اصلا هر جا اگر مناسبتی بود و بانی اش اینها بودند، بکار بردن کلمه شهرستان مهدیشهر مساوی بود با طرد شدن از این جمع !

باز بماند که مسئولین این مسائل را دیدند و می دانستند که پشت پرده این توهین ها و حذف مهدیشهر از صحنه استان کیست و باز فقط نظاره کردند.

این پست اختصاص دارد به اداره منحصر به فردی که در هیچ کجای ایران نمونه اش یافت نمی شود : اداره راه و ترابری شهرستان مهدیشهر !

این اداره در روی کاغذ اداره راه و ترابری شهرستان مهدیشهر است اما در عمل جور دیگری نام برده می شود :

در پست قبلی هم اشاره کردم که عده ای انگشت شمار و البته مورد حمایت در صدد حذف مهدیشهر هستند. در همین مسیری که این اداره قرار گرفته اگر با دقت به تابلو ها نگاه کنید، نام سمنان هست اما نام مهدیشهر را با رنگ سبز !! پوشانده اند.

دکتر رهی استاندار سمنان و فرماندارش بارها از این مسیر تردد کرده اند. آیا می توان باور کرد که این بی قانونی ها را نمی دانند و از آن بی اطلاع اند ؟؟

اگر روی همین تابلو نام سمنان پوشانده میشد، تعویض تابلو به ۲۴ ساعت هم نمی کشید اما نام مهدیشهر مظلوم دو سال است که همینطور پوشانده شده است.

حتی زمانی که شهرداری مهدیشهر تصمیم گرفت با وجود این همه بی قانونی در دربند خودش یک تابلو خوش آمد گویی نصب کند، آن را هم کندند!! چرا که آنها در صدد حذف مهدیشهر هستند و از همه بدتر هیچ مقام مسئولی با آنها برخورد نمی کند.

از شورا و نهادهای مستقل صمیمانه تقاضامندیم، به این وضعیت معترض شده و به آن پایان دهند. چرا که اگر همینطور پیش برود، فردا روز حتی در همه اماکن خود مهدیشهر (سنگسر) هم دیگر نامی از شهرمان نخواهد بود، چرا که اصولا توهین به مهدیشهر و مهدیشهری ها خیلی هم خط قرمز نیست !!